این مقاله به بررسی مشکلاتی میپردازد که افراد خودآموز هنگام تحصیل در مدرسه و دانشگاه با آنها روبرو میشوند. یکی از مشکلات اصلی، کمبود زمان برای تمرکز بر یادگیری خارج از مدرسه به دلیل ساعات طولانی مدرسه و دانشگاه است. علاوه بر این، محتویات آموزشی که ممکن است بهطور کامل مفید نباشند و امتحاناتی که بیشتر به حافظهسپاری وابستهاند، از دیگر مشکلات ذکر شده است. نویسنده همچنین اشاره میکند که حتی در درسهای تخصصی هم نمرات به مهارتهای واقعی دانشآموزان مرتبط نیست، بلکه به حافظهشان بستگی دارد.
برای حل این مشکلات، نویسنده پیشنهادهایی همچون برنامهریزی مناسب، مطالعه هدفمند، استراحت و تفریح برای کاهش خستگی، و پیوستن به گروههای یادگیری را مطرح میکند. این اقدامات میتوانند به دانشآموزان کمک کنند تا با وجود محدودیتهای موجود در مدرسه و دانشگاه، همچنان در مسیر خودآموزی موفق باشند.
یکی از مشکلات اساسی افرادی که به صورت خودآموز مشغول به یادگیری هستند این است که زمان کافی برای تمرکز بر روی فعالیت های خود خارج از مدرسه و دانشگاه ندارند، که یکی از علل بزرگ آن را میتوان مدرسه و گاهی دانشگاه دانست زیرا وقت بسیار هنگفتی را از ما گرفته و در عوض آن دانش و اطلاعات بسیار کم و یا نه چندان مفید را ارائه کرده.
البته باید به این مورد هم اشاره کرد که در دانشگاه به صورت حرفه ای تر قرار است به موضوعات پرداخته شود و نمیتوان دانشگاه را مقصر اساسی آن دانست.
البته این موارد در هنرستان ها بسیار بیشتر است، برای مثال میتوانم به خودم اشاره کنم.
به عنوان یک فرد خودآموز زمانی که از مدرسه خارج میشم عملا زمان کافی برای مطالعه نیست و خستگی در آن روز باعث میشود شما نتوانید تمرکز کافی بر روی فعالیت های خود داشته باشید و یا شاید روز اینده آش امتحان داشته باشید که همین باعث میشود که کل روز از شما گرفته شود و شما از فعالیت خود عقب بیفتید!
یکی از مشکلاتی که بالاتر اشاره کمی به آن شد امتحانات است که دبیر مربوطه اگر سخت گیر باشد شما مجبور هستید که کتاب را به صورت کامل مطالعه کنید که همین باعث میشود وقت بسیار زیادی از شما گرفته شود مخصوصا اگر مفید هم نباشد.
شخصاً درس های تخصصی هم برای بنده مفید نیستند و یکی از مواردی که بنده رو ازار میدهد این است که حتی در درس های تخصصی هم شاهد امتحانات کتبی هستیم که مجبور شویم باز هم کل کتاب را بخوانیم!
عملا در درس های تخصصی هم شما نسبت به مهارتی که دارید نمره نمیگیرید بلکه نسبت به حافظه و حفظ کردن کتاب شما نمره خواهید گرفت و قرار از بقیه افراد متمایز شوید.
و اگر هم مثل من علاقه ای به کتاب های حوصله سر بر مدرسه نداشته باشید مطالعه آن بسیار سختتر خواهد بود.
البته تمامی مباحث به صورت کتبی نخواهد بود ولی همان که برخی از ان ها اینطور است ازار دهنده است.
یکی از مشکلاتی که من به عنوان هنرجو در کتاب های اموزش پرورش مشاهده کردم این بود که صرفا یک دانش بسیار سطحی و عملا بدون بازده را به هنرجو منتقل میکند و هیچ صحبت و یا راهنمایی درمورد این که چگونه یک هنرجو مسیر خودش را پیدا کنید و چگونه بتواند این مسیر را به درست برود نبود
در سه سال هنرستان در رشته کامپیوتر شما وقتتان عملا به بطالت رفته و فقط با مبانی ابتدایی از سه شاخه کامپیوتر با نام های: برنامه نویسی وب، کار های گرافیکی، و کمی از شبکه اشنا خواهید شد و سپس بعد از سه سال است که شما تازه متوجه میشوید که هیچ اموخته مفیدی ندارید و باید تازه مسیر را شروع کنید
البته باید این رو هم پذیرفت که کتاب های تخصصی اطلاعات پایه مناسبی میدهند مخصوصا کتاب های دانش فنی اما پا فشاری برای حفظ کل کتاب بسیار نادرست است و ناکارآمد زیرا مهارت یک هنرجو در کامپیوتر در حفظیات مشخص نمیشه
این موارد تنها بخش بسیار کوچکی از تاثیرات مدرسه و گاهی دانشگاه در خودآموزی بود
با اینکه مدرسه و گاهی هم دانشگاه تاثیرات منفی دارند بر روی خودآموزی ولی دلیل نمیشود که از خودآموزی دست کشید و ان راه رها کرد بلکه باید یک راه حلی برای این مشکلات پیدا کرد.
برنامه ریزی را میتوان راه حلی درست و کارآمد برای مدیریت کردن زمان خود پس از مدرسه و دانشگاه دانست
شما میتوانید با شیوه های مختلف برنامه ریزی و طبق شرایط خود یک برنامه مشخص کنید و طبق ان پیش بروید
انتخاب منابع و دورههای آموزشی مناسب برای بهبود دانش و مهارتها میتوان بسیار به شما کمک کند
ایجاد زمان برای استراحت به کاهش خستگی و افزایش تمرکز کمک میکند.
پیوستن به گروهها یا انجمنهای مرتبط برای تبادل نظر و یادگیری از تجربیات دیگران.
البته که این موضوع بسیاری دیگر از مشکلات را به همراه دارد اما به برخی از ان ها و راه حل های آن اشاره شد
امیدوارم این مقاله برای شما مفید باشد و به شما کمک مفیدی طی این مسیر کرده باشم
(اگر پس از مدتی پاسخی دریافت نکردید بخش spam ایمیل خود را چک کنید.)